m
เฝ้ามองสิ่งรอบตัว ช่างเลวร้าย แทบทนไม่ไหวหัวใจที่บอบบาง
ฉันเคยเกลียดคนที่ชั่วเลว พวกที่แหลกเหลวและน่าชัง ฉันเคยผิดหวังเพราะคนเหล่านี้
แต่แล้ว วันหนึ่งรู้ตัว วันนี้ มันช่างน่ากลัว เมื่อรู้ตัวว่าชั่ว เมื่อรู้ว่าเป็นตัวเอง
m
ฉันทำไปได้อย่างไงไม่เคย ไม่รู้ทำไมเป็นอย่างงั้น
หรือว่าฉันชาชินกับมันมากไป สุดท้ายกลายเป็นอย่างมัน
m
รู้ตัวเมื่อสายฉันกลายเป็น พึ่งจะได้เห็นถึงความจริง เหมือนใครเข้าสิงให้ทำอย่างนั้น
r
m
m
m
Fao Mong Sing Rop Tua Chang Leorai Thaep Thon Mai Wai Huachai Thi Bopbang
Chan Khoei Kliat Khon Thi Chua Leo Phuak Thi Laekleo Lae Na Chang Chan Khoei Phitwang Phro Khon Laoni
Tae Laeo Wan Nueng Rutua Wanni Man Chang Naklua Muea Rutua Wa Chua Muea Ru Wa Pen Tua-eng
m
Chan Tham Pai Dai Yang Ngai Mai Khoei Mai Ru Thammai Pen Yang Ngan
Rue Wa Chan Cha Chin Kap Man Mak Pai Sutthai Klaipen Yang Man
m
Rutua Muea Sai Chan Klaipen Phueng Cha Dai Hen Thueng Khwamching Muean Khrai Khao Sing Hai Tham Yang Nan
r
m
m
m
  เฝ้ามองสิ่ง][รอบตัว ][  ช่างเลว][ร้าย ][  แทบทนไม่][ไหวหัวใจที่บอบ][บาง
  ฉันเคยเกลียด][คนที่ชั่วเลว][  พวกที่แหลก][เหลวและน่าชัง ][  ฉันเคยผิด][หวังเพราะคนเหล่า][นี้
แต่][แล้ว วันหนึ่ง][รู้ตัว วัน][นี้ มันช่าง][น่ากลัว ][เมื่อรู้ตัวว่าชั่ว เมื่อรู้ว่าเป็นตัวเอง
m
ฉันทำไปได้อย่าง][ไงไม่เคย ไม่][รู้ทำไมเป็นอย่าง][งั้น
หรือว่า][ฉันชาชินกับ][มันมากไป สุด][ท้ายกลายเป็นอย่าง][มัน
m
  รู้ตัวเมื่อ][สายฉันกลายเป็น ][  พึ่งจะได้][เห็นถึงความจริง ][  เหมือนใครเข้า][สิงให้ทำอย่าง][นั้น
r
m
m